Lonneke ter Haar

lonneke h


Wat maakt werken bij Logopedie de Brug zo leuk?

Het grote team en de fijne sfeer maken het werken bij de Brug prettig. Je staat er niet alleen voor, je doet het samen. Voor vragen en tips kan je terecht bij collega’s. Zo leer je elke dag weer bij.

 

Hoe vertaal je de missie van logopedie & dyslexie de Brug in je eigen handelen?

Geen behandeling is hetzelfde, want elke cliënt is anders en uniek. Bij elke hulpvraag bekijk je hoe je de gestelde doelen op een effectieve manier kan behalen. Cliënten komen bij de logopedist voor iets dat ze nog niet kunnen of moeilijk vinden. Kinderen leren het meest wanneer ze er plezier in hebben, frustratie moet worden voorkomen. Plezier staat daarom voorop in deze behandelingen. Daarnaast vind ik het belangrijk om goede contacten te hebben met de mensen in de directe omgeving van de cliënt. Een goede samenwerking met ouders, leerkrachten, IB-ers en orthopedagogen is van belang om tot een zo goed mogelijk resultaat te komen, zodat het kind zo weinig mogelijk hinder ondervindt van de bestaande problematiek in het dagelijks leven.

Waar heb je je binnen de logopedie speciaal in verdiept?

Voordat ik de logopedie opleiding heb gedaan, ben ik werkzaam geweest als leerkracht in het basisonderwijs. Ook heb ik het werken in het SBO (Speciaal Basisonderwijs) mogen ervaren en een opleiding mogen doen gericht op leer- en gedragsproblemen bij kinderen. Van deze basis pluk ik nu in de logopedie-wereld nog steeds de vruchten. Ik heb cursussen gedaan gericht op het behandelen van kinderen met articulatiestoornissen. Ook heb ik cursussen gevolgd gericht op lees- en spellingsproblematiek en begeleid ik kinderen in het basisonderwijs die moeite hebben om mee te komen in de klas wat betreft het lees- en spellingsonderwijs. Lezen moet leuk zijn, is mijn motto. Tandartsen en orthodontisten sturen steeds vaker cliënten door waarbij sprake is van afwijkende mondgewoonten (foutieve slik, interdentale spraak/slissen, open mondgedrag). De OMFT-cursus die ik gevolgd heb, is een verrijking geweest voor het behandelen van deze problematiek.

Welke behandeling herinner je je nog goed en waarom?

Afgelopen jaar had ik een jongen in behandeling die zijn eigen naam nog niet kon zeggen. Zijn naam begint met een /l/ en deze klank kon hij nog niet juist uitspreken. Wanneer hij zich voorstelde aan iemand, konden anderen hem niet goed verstaan, wat leidde tot frustratie. Spelenderwijs zijn we deze klank gaan oefenen en na een paar behandelingen lukte het hem om voor het eerst zijn eigen naam juist uit te spreken. Er kwam een grote glimlach op zijn gezicht, hij was trots. Vervolgens heeft iedereen in zijn omgeving heel vaak van hem moeten horen hoe hij heet..